Babirusaların, yaklaşık 26 ila 12 milyon yıl önce, deniz seviyesinin yükselmesi sonucu Sulawesi’de izole kalarak domuz soyundan ayrıldığı düşünülmektedir.
- İsim: Babirusa (Babyrousa)
- Yaşam Alanı: Endonezya’daki Sulawesi ve çevresindeki adalar
- Beslenme: Yapraklar, meyve, mantar, ağaç kabuğu, böcekler, balık ve küçük memeliler
Neden İlginç: Çoğumuz domuzları yuvarlak vücutları ve kısa burunlarıyla tanırız, fakat babirusalar oldukça farklı bir görüntüye sahiptir.
Erkek babirusaların üst köpek dişleri çok belirgindir ve bu dişler önce aşağı doğru, ardından burun üstünden yukarı doğru kıvrılarak boynuza benzer bir form kazanır.
Bu boynuz benzeri dişler tıpkı insan tırnakları ve saçları gibi hayat boyu uzamaya devam eder ve hatta bazen kafatasına kadar büyüyebilir. Burundan dışarı doğru uzanan bu ilginç diş yapısı, babirusaların Malayca’da “domuz geyik” anlamına gelen isimlerini almasını sağlamıştır. Babirusalar, yaklaşık 40.000 yıl öncesine ait mağara çizimlerinde de görüldükleri için “tarih öncesi domuzlar” olarak da bilinir.
Erkek babirusaların neden bu uzun dişlere sahip olduğu tam olarak bilinmemektedir. Başlangıçta, bu dişlerin erkeklerin çiftleşme rekabetinde birbirleriyle savaşmaları için bir avantaj sağladığı düşünülmüştü. Ancak babirusalar, dişlerini kavga etmek için kullanmazlar; bunun yerine arka ayaklarının üstüne kalkarak yumruklaşırlar. Ayrıca babirusa dişleri oldukça kırılgandır ve bu nedenle çatışma için uygun değildir. Şimdiki teoriye göre bu dişler, dişileri cezbetmek için evrimleşmiştir, ancak bu hipotez henüz kesin olarak kanıtlanmamıştır.
Babyrousa cinsine ait babirusalar, Endonezya’nın Sulawesi, Buru ve Togian adaları ile Sula takımadalarındaki bataklık alanlarda yaşar ve yalnızca bu bölgelerde bulunurlar. Boyları yaklaşık 60 santimetreye, uzunlukları ise 90 santimetreye kadar ulaşabilir ve 90 kilogramın üzerinde ağırlığa sahip olabilirler.
Babirusalar, domuz ailesinin yaşayan en eski üyelerindendir. 2002 yılına kadar tüm babirusaların tek bir türe ait olduğu düşünülmekteydi, ancak günümüzde üç farklı babirusa türü tanımlanmıştır. Kuzey Sulawesi babirusası (Babyrousa celebensis) kahverengimsi gri renkte olup Sulawesi’de yaşar. Buru babirusası (Babyrousa babyrussa) kalın, altın sarısı kıllara sahiptir ve Buru ile Mangole ve Taliabu adalarındaki Sula Adaları’nda bulunur. Kılsız olan Togian babirusası (Babyrousa togeanensis) ise yalnızca Togian adalarına özgüdür.
1950’lerde Sulawesi’de fosilleri keşfedilen dördüncü, daha küçük bir tür olan Bola Batu babirusasının (Babyrousa bolabatuensis) ise soyu tükenmiş olarak kabul edilmektedir.
Babirusaların ayrıca koyunların sindirim sistemine benzeyen iki bölmeli karmaşık bir mide yapısı vardır; bu özellikleri domuz akrabalarından ayrılmalarına neden olmuştur. Yiyecek aramak için genellikle toynaklarını kullanırlar, ancak ağaç dallarındaki meyve ve yapraklara ulaşmak için arka ayaklarının üzerinde de durabilirler. Domuz ailesinin diğer üyelerinden farklı olarak, burunlarında kalın bir rostral kemik bulunmaz, bu yüzden sert zeminde kazı yapabilecek kadar güçlü değillerdir.
Babirusaların, deniz seviyelerinin son buzul çağının sonunda yükselmesi sonucu Sulawesi’de izole kalarak yaklaşık 26 ila 12 milyon yıl önce domuz atalarından ayrıldığı düşünülmektedir.
Kaynaklar ve İleri Okuma
- L. Smith. Babirusa: The prehistoric ‘deer’ pigs with huge antler teeth. (26 Ekim 2024). Alındığı Tarih: 1 Kasım 2024. Alındığı Yer: Live Science | Arşiv Bağlantısı
